Irutasun guztiz Deuna

2008ko Maiatzaren 18a / 18 de Mayo de 2008

Urt 34, 4b-6,8-9

Dn 3, 52-56

“Goratua ta ospatua betiraun guztietan Jauna”

Ko 2ª 13,11-13

Jn 3, 16-18

"Aitaren eta Semearen eta Espiritu Santuaren izenean" izan gintzazan bataiotuak. Irutasun guztiz Santu orren izenean asten doguz gure eguneroko lanak. Eta izen ori esango dau gu Jainkoak Beragan dei egin dauskunean gure alboan egon daiteken abadeak. Gure bizitzan, ba, guztiz sartuta dago Irutasun dan gure Jainkoa.

Baina, ez aal dogu uste, orrela ta guzti bere, gugandik urrun dagoala Irutasun ori? Zelako Irutasuna ikasi genduan umetan gure kristiñau Ikasbidean? Bai ete eukan zer-ikusi gure bizitzagaz?

Irutasun guztiz Deuna autortzen dogun bakotxean, Jainkoaren urbiltasuna autortzen dogu.

Gu maite eta orregaitik Bere Semea bialdu euskun Jainkoa da Aita.

Jainko errukior eta maitale orren aurpegia agertu eta egiztatu da gutariko bat egina izan dan Bere Seme, Jesukristo-gan.

Eta Semea Aitagana itzuli danean, Espiritua bialdua izan yaku gugan Jainkoaren  adore eta arnasa biurtu daiten.

Orregaitik esker onez autortzen dogu gure bizitza osoaren oinarri eta ustea dan Irutasun guztiz Santuari, biotz osoz esaten dautsegula:

            "Aitaren eta Semearen eta Espiritu Santuaren izenean. Amen"

------------------------------

“Aitaren eta Semearen eta Espiritu Santuaren izenean”

Egin dagigun otoitz, anai-arrebok!

Goiko Aita! Zure izena goraldutera alkartu gara gaur emen gagozanok. Zu, aita, Zure Seme, Zugandik sortu dan Berbea eta Zuok biogandik darion Espiritua.

Irutasun guztiz deuna! Zure izenean izan gintzazan bateotuak eta orrela bizitza barri bat  asi. Zure izenean asi nai dogu egunero guk Zure aintzarako egin nai doguzanak. Eta egunen baten, Zuk Zurera deitu gagizunean, bere Zure izenean urtengo dogu mundu onetatik Zugana.

Maitasuna zara Irutasun guztiz Deuna. Maitasuna, Aitagandik Semeagana jausi eiten dauana. Maitasuna Aita eta Semeagandik darion Arnasa sortuerazoten dauana. Eta Maitasuna, gugana elduten zarala Zure osotasunean, eta gugan Zure egoitza jarri nai dozula.

Maitasun ori, Zugandik gurerarte elduten dan maitasuna, guk bere beste batzuegana, gure anai eta arrebegana, luzatu nai geunke. Orrela Zure maitasunean oinarrituta izango dogu Zuk sortu zenduan eta guk ain maite dogun mundu oso au.

Aita, Seme eta bion Arnasa! Goralduten zaitugu maitasuna dan Zure batasunean.

Maitasun ori gurea izan dadilla egizu.

Zure misterioa agertu euskun Jesus’en bitartez eskatuten dautsugu guzti ori.

Or dozu gure eskaria.

Orrela izan beitela!  A m e n ! Bai.   A m e n !

Jainkoaren misterioa

“Anai-arrebok, ez zaiteze arritu gizasemeen pekatuagatik! Bere pekatuan dagoala be maite egizue gizasemea, au bai da Jainkoaren maitasunaren irudia, maitasunaren gorena. Jaunak eraikiriko guztia maite egizue, bai mundua bere osotasunean, bai ondarrik arruntena. Maite egizue orririk txikiena eta Jaunaren errainu guztiak. Maite egizuez abereak, maite bedar guztiak, dan edozer maite. Zer diran guztiak maite dozuzanean, Jainkoaren misterioa agertuko yatsu guzti orreitan. Eta misterio au agertu dagitsunean, egunero gero ta sakonago ezagutuko dogu zuk egia.

Eta azkenean mundu osoa bera bere guztia inguratuten dauan maitasunean besarkatuko dozu.” (F. M. Dostojewski: 1821-1881)

Gorpuzti jaia - Fiesta del Corpus Christi

Maiatzaren 22.a 2008 / 22 de Mayo de 2008

Dt 8, 2-3. 14b-16a

Sa 147

“Jerusalen, goratu egizu Jauna!”

K 1ª 10, 16-17

Jn 6, 51-58

Gugandik oso urrun dogun Jainko bat autortu izan dogu gure Jainkoa. Bera ‘Santua’ da, gu ‘ezerezak’. Gure aldian ‘guztiz ez-bardina’ da Bera.

Zelan gu orrelako Jainkoagana urbildu? Ez ete dausku Bere aunditasunak, Bere ‘bestea’ izateak

bildurra emongo?

Beste Eleizaren ainbat jai-egunetan lez, gure Jainkoaren urbiltasuna autortzen dogu.

Ez da, ez, garrantziskoa guk jai onetan ainbat eta ainbat bidar - aundikiro Eleizbirak egiñaz - azpimarratu izan doguna; ez urrezko pitxiak eta kristiñauen fedeak gizaldiak zear gure abadeentzat josi dabezan jantzi ederrak.

Guzti orrein bidez Jesus’egan dogun fedea autortu nai izan dogu, bai. Baina, gaur, Jainkoa gugandik urrun dagoala, isil dagoala sarritan bildur gareala, bere urbiltasuna autortu nai dogu.

Eta ze urbillago guretzat ogi eta ardao, guk egunero artzen doguzan janari-edariak, guztiok, pobre ta aberatsok, artzen doguzan janarietan Jesus-egan, Jainko errukior eta maitalea gurera datorrela autortzea?

Bere Berbean, maitatzera deituak garean gure urkolagunean, eta gaur janari xeean yatorku gugandik urrun dagoala bildur izaten dogun Jainkoa.

Jesus’en Gorputz eta Odola’ren jai onetan eskerrak emoten dautseguz Goiko Aita Jesus bialdu euskulako, eskerrak Jesus berari ogi-pean gure janari egin dalako, eskerrak Espirituari gure arnas eta adore dogulako.

------------------------------

“Nire araia jaten eta nire odola edaten dauana, neugan dago eta ni beragan” (Jn 6,6)

Esker onez auspezturik, egin dagiogun otoitz Goiko Aitari!

Eskerrik onenak, Goiko Aita, Gorpuzti jai onetan!

Gugandik urrun zengozala, maitasunez guregana Zure Seme Jesusegan urbildu nai zenduan. Eta Jesus’ek Bera dan ogi ta ardaoa itzi euskuzan bere eriotz eta berbizkundearen ezaugarri eta oroipentzat

Eskerrik onenak, Goiko Aita!

Ogi bezala, ardao bezala, guk egunero jan eta edaten doguzanen ezaugarrian urbildu zaralako, Zure Maitasun eta Errukiaren ezaugarian urbildu zara.

Bakea ta parkamena dira ogia eta ardaoa.

Zugandik sortzen dan Bakea ta Parkamena dira guk Zuri eskerrak emonez jan eta edaten doguzan ogia eta ardaoa.

Ez gara nor Zuregana urbilduteko. Zu etorri zara gurera. Eskerrak, Aita!

Ez gara geiago bildur Zuk baztertu gaituzula edo baztertuko gaituzuzala. Ogia ta ardaoa lez irauten dozu gugan. Irauten dauan Errukiaren ezaugarriak direla.

Eskerrak, Aita!

Egizu, esker on orretan iraun dagigula gu bere beti.

Or dozu gure gaurko eskaria, Aita!

Orrela izan beitela!  A m e n ! Bai.   A m e n !

--------------------------

Kristo’ren maitasunean siniztu, ez aal da ori Jainkoaren aultasunean bere sinistutea? Baina, Jainkoaren aultasuna  aaltsuen indarra baino indartsuagoa da. Poterak eta indarrak  aienatuten dira, maitasunak iraun egiten dau. Kristo’ren maitasunak ez gaituz bakean izten, Jainko eta gizonen bake-eza da bera. Bakean bake-eza.

Urteko 8.a Igandea

Maiatzaren 25rrena. 2008 / 25 de Mayo de 2008

Is 49, 14-15

Sa 62 (61)

“Jainkogan bakarrik nire arimearen atsedena”

Ko 1ª 4, 1-5

Mt 6, 24-34

------------------------

Arduraz bizi gara gizasemeok. Jainkoaren bestekoak izan nai izan dogu, eta ara norartiño eldu garean! Gizonak bere ez gareala. Beti arduraz, beti noiz gure amets eta elburuak noiz bete eta lortuko.

Eta ardura orrek - fededunak gareenean - sakonago landuten dau gure barrua. Jainkoak bertan beera baztertu egin gaituzala uste izan geinke. Ainbat eta ainbat aalegin eta zertarako guztia?

Bakearen alde borrokan egin eta zer lortu? Pobretasunearen aurka gure indarrik onenak erabili eta - ba dirudi esan geinkela - zertarako aalegin guztiak? Ez ete dira gaur bere , atzo eta aurrerago izan diran lez, eta geroago izango diran lez, indartsuak indartsu indarbakoa zapalduten dabela?

Betidanik nabaritu dabe gizonak ardura ori. Betidanik itxaropena galtzeko zorian izan. Ondo iñoan Isaias-en irakurri dogun testu laburra idatzi ebana:

            “Jaunak bertan beera itzi nau;

            Jauna nitzaz aaztu egin da!”

Isaias-en aoz egiten dau Jainkoak berba:

            “Ama batek aaztu ete daiteke bere umetxoaz,

            eta ez ete yako erruki izango bere sabeleko semeari?

            Eta ama aaztu ba’ledi be,

            Ni ez nintzake zutzaz aaztuko”

Israel-erriarentzat - eta gutariko bakotxarentzat - dira berba oneik esanak. Jainkoa Aita deitu dogu beti. Ama bere deitu geinkio aurrerantzean.

Gure illunean, ama bat - Jainko-ama - daukogu gutzaz erruki dana.

-------------------------------

“Eta ama aaztu ba’ledi be, Ni ez nintzake zutzaz aaztuko” (Is 49, 15)

Anai-arrebok, otoitz egin nai dogu!

Goiko Aita! Ba dirudi sarritan aaztu egin gaituzuzala! Barruan dogu sartuta arbuiatu egin dozula Zure erria! Zelan bestela ulertu izan, gure artean doguzan negarrak, erru-bakoen sufrimentuak, andikien eta arroen guganako berantz begiratzea, etorkizunerako begira dogun illuna? Eta gu,  erri txiki au beti azpiratua izatea! Benetan aaztu eginm gaituzuz , Jauna?

Orrelakoa da gure gaurko egoera, orrelakoa guk, antzaz beintzat, dogun itxaropen-eza.

Baiña, Zuk, Jaun errukitsu orrek, bein nonor maite izan ezkero, maitasun orri eusten dautsezula esan daukusu. Ama batek bere erraietako umetxoa aaztu ezin daikenez, Zuk bere gu ez gaituzuzala aaztuko agindu dauskuzu. Eta ama orrek bere umea aaztuko baleuke bere, Zuk ez ginduzuzela aaztuko.

Orregaitik, Goiko Jaun errukiorra, Zugan jartzen dogu gure uste osoa. Ez gara nor Zugandik ezer lortzeko, baiña gure aurrekoei begiratu egiezu, ez aaztu eureik egimdako gauza ederrak, eta euregaitik gure otoitz errukigarria entzun. Zugan gure uste osoa jarri ezkero, gu zatituten gaituzan ardura pean ez izateko, esan bai euskun Jesus’ek.

Jesus anaia dogu; Espirituak emoten dausku Zugan uste izateko indar eta adorea. Eta Zu gure Aita zaitugu.

Entzun, ba, Aita, gure otoitza.

Orrela izan beitela.  A m e n . Bai.  A m e n.

-----------------------------------

Indar onez mirariz babestuta

itxaropenez gagoz

zer datorkigunaren zain.

J a i n k o a

gurekin dago illunabarrenean

eta goizean

eta - zelan zalantzatu? - egun barri bakotxean.

Dietrich Bonhoeffer

Urtean zearreko 11.a

2008ko Maiatzaren 27a. / 27 de Mayo de 2008

Urt 19, 2-6a

Sa 100 (99)

“Beraren erri ta artaldeko ardi”

Erm 5, 6-11

Mt 9, 36 - 10, 8

------------------------

Gure kristiñau alkartea, gure Eleiza, guztiz egituratuta, egitura baten sartuta, dagoala ikusten dogu. Erroma’n Aita Santua, guztiz goian. Eleizbarruti bakotxean Gotzaina. Gure Eleiz taldeetan abade nagusi bat. Eta abar. Batak besteak baino zer-esan geiago daukola ikusten dogu. Baina guztiak - bakotxak bere arloan - daukie zer-esanen bat.

Eta ori ikusten dogunean gauza bat aaztu egiten dogula dirudi. Egitura guzti orrek elburu bat daukola: Erria arruntaren, fededun xeeen, zerbitzari izatea, guztioi Jainkoaren errukia erakutsi eta guztiok Jainkoagana eroatea. Ez batak besteak baino agintza daukola-ta, agintza ori norberaren onerako erabiltea.

Ba dirudi gizaldiak zear orrela Eleizaren arduradun zenbat jokatu dabela. Euren onura billatu egin dabela, erri arruntaren onura billatu bearrean.

Jesus’ek ez dau orrela jokatu. Eta ez dau nai besteok bere orrela jokatu dagigun.

Egia da Apostoluak aukeratu ebazala, zelanbait  Eleizaren egitura izan eitekenak. Baina argi esaten dau zertarako aukeratu dauzan bere Apostolu orreik:

            “Laguntaldea ikustean, erruki izan yakon, artzainik ez dauken ardiak baizen nekatuak eta jausiak egozan-ta”

Gure arduradunak, gure Eleizaren arduradunak, erruki-semeak izan bear dabe. Errukiz aukeratu bai dauz eureik bere Goikoak.

Guztietan bitarteko izan daitezela nai dogu. Erriaren bakea, pobreei laguntza, erdibituta dagozanak alkartzea, beti gure artzain dan Jesus’en antzekoak direla.

-----------------------------

“[Pekatuaz] gu indar bagarik gengozala... gaiztoen alde Kristo il zan” (Erm 5, 6)

Anai-arrebok, Otoitz egin nai dogu!

Arroak gara, Goiko Aita sarritan! Arroak batez bere gure burua Zure aintzinean zeozertzat daukogunok. Zeozer egin dogula-ta, or gabiltz Zuk gure zorduna ba zintzazan lez; guri dagokigun saria emon bearrean ba zengoz lez.

Aaztu egin dogu Zure errukia dala gure bizitza osoaren sorburua. Zu errukitsu izan ezik edozetarako prest egongo gintzakezala, leiza sakonean jausiko gintzakezala.

Baiña Zuk, Goiko Aitak maite izan gaituzuz. Betidanik! Eta ezertarako ez gintzazela, pekatariak gintzala, zure Semea, Jesus gure anaia, bialdu zeunskun, gugaitik il zan!

Zelan zor yatsuzan eskerrak emon, Aita!

Erakutsi egizkuzu apalak izaten; garan guztia Zuri zor dautsugula ikasten; Zure aurrean eskale utsak baiño ez gareala  autortzen. Ori gara, egiaz, izan bere!

Eta ori ikasi dagigunean, gure urko-lagunei bere egi ori irakasten erakutsi egizkuzu. Orrela guztiok esker oneko izango gara, eta gure geideak bere zintzoago maite izango doguz.

Aita! Errukiorra zara. Ez alboratu gure otoitza!

Ori da, bai, gaur eskatuten dautsuguna, Jesus, gure anaia, bitarteko dogula, eta orretarako bear dogun goiko Indarra Zure Arnasak isurtzen dauskula.

Orrela izan beitela, Goiko Aita!

A m e n! Bai, A m e n!

-----------------------------

Frantzizko Deunaren otoitza

Nagizu, Jauna, Zure Bakearen bide.

Gorrotoa non, an nik maitasuna erein!

Iraina non, an nire parkamena!

Alkar izketarik ez, an batasuna!

Zalantza non, an fedea!

Utsa non, an egia!

Itxaropenik-eza non, an ustea!

Ituna non, an poza!

Illuna non, an argia!

Goiko nire Irakasle, emon egidazu

ez ni poztua izatea, besteak poztea baino!

Ez ni ulertua izatea, besteak ulertzea baino!

Ez maitea izatea, besteak maitatzea baino!

Izan bere,

Emonaz, artzen dogu.

Parkatzean gara parkatuak.

Gure eriotzean berbiztuten gara betiko bizira.

Urtean zeharreko 9rren Igandea

Ekainaren 1.a 2008 / 1 de Junio de 2008

Dt 11, 18. 26-28

Sa 31 (30)

“Izan zakidaz aterpe-arkaitz”

Erm 3, 21-25. 28

Mt 7, 21-27

-----------------------

Zuri ta baltz. Orreik dira gutariko azkok ezagututen doguzan kolore bakarrak. Zuri ta baltz. Egia - eta guzurra - dala; ona - eta txarra - dala. Politika arloan, erlejino arloan, gure bizitzako arlo guztietan.

Orrela irakatsi yaku sarritan, eta gaur egun bere orretan irauten dogu.

Bai erreza dala gauza guztiak orrela sailkatzea!

Eta jakina!, zelan izan eiteken bestela? Gu zuri koloredunak gara. Gu lakoak ez direnak, baltzekoak.

Ez dogu ikasi gauzak, pertsonak, inguruak, errealitate osoa, zeatzago ikusten. Bear bada, zeatz ikusi nai dauana nora eroango dauan tunel baten sartu daitekelako.

Eta ara non gaurko Ebanjelioan zuri ta baltz naastauta agertzen yakuzan.

Jesus’egaz berbetan diarduenak

            “Jesus’en izenean igarri, eta bere izenean deabruak jaurti, eta bere izenean ainbat mirari egin dabez...”

‘Zuriak’ dira zalantza barik eureik. Eta ez daukie zetan bildur izan.

Besteak, bai, besteak, orrelakorik egin ez dabenak ba daukie zetan bildur izan.

Jesus’ek beste era batera ikusten dauz gauzak: Jesus’egan euren ustea jarri dabenak. Euren errua autortu daben zergalariak. Eta beste ainbat pekatari.  Jainkoaren erreinuan sartuko dira. Naita ‘baltzak’ izan!

Eta pariseoak? Legea bere zeatztasunean bete arren maite izan ez dabenak, errukirik izan ez dabenak, maitasun ezaugarririk bizitzan erakutsi ez dabenak?

            “Ez zaituet iñoiz be ezagutu...”

Zuri ta baltzak. Ez dira beti guk uste izaten doguzalakoak. Jainkoak bakarrik ezagututen dau gizon-emakumen barrua, euren misterioa.

Guri bere Jainkoaren bideetatik joaten aalegindutea dagokigu.

---------------------------------

“Ez gagizala loak artu, besteak [loak artuta] dagozanez” (Ts 1ª 5, 6)

Aurrean dogu Jauna. Isillean otoitz egin dagiogun!

Ainbat eta ainbat doai emon daustazuz, Goiko Aita. Bizitza batez bere.

Zenbat bidar erabili oi dodaz Zugandik arturiko doai orreik ardura barik, ume batek bere jostailuekaz ibili oi dan lez. Egunen baten Zugandik artu dodazan guzti orreikaitik kontuak artuko daustazula esan dausku Zure Seme Jesus’ek.  Zeatza zarala, zuzena. Gose zirenei  jatekorik emon ete dautsegun. Eta egarri zirenei ze edan. Eta billoizik egoenei zegaz jantzi. Eta giltzapean egoenei ikustera etorri ete gintzazan... Guzti irreik itaunduko ei dauskuzuz.

Jauna, bildur gara gugaz ain arteza izateko ba zara. Gure eskuak erdi utsik daukaguz. Eta Zure bideetan asi baiño ez, besterik ez dogu egin.

Zeatza eta arteza zara, Jauna!

Baiña, bai errukiorra bere!

Eta errukiorra zaralako beti iratzarrik izaten erakutsi egiguzu. Iratzarrik gure bearrean dagozanei lagunduteko. Baiña baita, Zu, Goiko Aita, beti zain zaitugula, oartu gaitezen; loak artu ez gagizan, beste azko gure inguruan loak artuta dagozanez.

Lagundu, Aita, Jesus’ek agindu euskun lez, beti iratzarririk izan gaitezen.

Orrela izan beitela, Aita!

A m e n . Bai.  A m e n!        

                                               -----------------------------------

‘Kipulatxoa’

                                               (Fyodor Dostoevsky’ren “Karamazov Anaiak’ liburutik artuta.)

“Karamazov Anaiak” eleberrian ipuin bat dakarsku Fyodor Dostoevsky idazlari famatuak Jainko eta gizonaren parkamenagaz estu lotuta dagoana. Ondoren ipuin orren itzulpena dakargu, guk ‘Gure Aita’ esan oi dogunean, otoitz orretan zer esaten dogun obeto ulertu aal izan dagigun.

            Ona emen, ba, Ipuin ori.

“Bizi zan beiñola iguingarri, izugarri emakume zaar bat. Il zanean, ez eban itzi bere ondoren gauza onik, bat bere ez. Orrela, ba, deabruak berau atxilotu eta su-leizera jaurti eben.

Artean bere aingeru jagolea an egoan, bere buruan bein ta barriro bueltaka, ea atso orren egite onik aurkitu eta Jainkoaren aintzinean aitatu eikenik, atsoa salbatzeko. Gomutau zan, ba, onelako baten, eta Jainkoari esan eutson:

             ‘Bein baten kipula bat artu eban bere solotik eta andratxo eskale bati emon eutson kipulea’.

Ori entzunik, esan eutson Jainkoak:

            ‘Artu kipula ori, jarri egizu berau su-leizaren gainean, itzi egizu atso orrek kipuleari eustea, eta ea orrela  andik urten daiteken. Ori lortzen ba dau, betorrela zerua; baina kipula apurtuten ba yako, dagoan tokian iraun bear izango dau’

Abiatu zan, ba, aingerua atsoagana, luzatu eutson kipulea, eta esan be, eusteko eta leizatik urteko zala esan. Orduan asi zan aingerua oso arduratsu atsoa leizetik ataratzen. Eta ia osorik leizatik kanpo egoala, ara non bertan egoen pekatariak bere konturatu dioran leizetik urteten yoiala, eta atsoari eusten dautse eureik bere sugarretatik urten aal izateko.

Baina ori ikusirik, ara non atso iguingarri, izugarri a ostikoka asten da besteei diñotsela:

            “Ni, neu naz atara nai nabela eta ez zuok, azken baten nirea da kipulea, ez zuena!’

Eta ori zelan esan apurtu yakon kipulea eta atsoa barriro su´lezara jausi zan, eta an dago sutan gaurko eguneraino. Eta bere aingerua jagoleak negarretan alde egin eban.”

Orain bai, orain ulertu geinke, Jesus’ek Aitari egindako otoitzean esandakoa:

            “Parkatu gure zorrak, geuk ere gure zordunei parkatzen dautsegun ezkero”,

edo beste bein berak bere oar bezala esandakoa:

            “...gizonai [euren iraiñak] parkatzen ez  ba’dautsezuez, ostera, zuen Aitak be ez dautsuez zuen iraiñak parkatuko” (Mt 6, 15).

Urtean zeharreko 10. Igandea

2008ko Ekaiñaren 8a / 8 de Junio de 2008

Os 6, 3b-6

Sa 50 (51)

“Bide onari jarraitzen dautsanari

Jainkoagandiko osasuna erakutsiko dautsat”

Erm 4, 18-25

Mt 9, 9-13

-----------------------

Oitura da gaur egun, ezagunen bat - dagigun jakintsu bat, edo politiko bat, edo orrelakoren bat - aitatuten dogunean, gure egunkarietan beste au bere itaundutea: Fededun ala fede-bakoa. Gitxi dira, gure artean beintzat, fede-bakoak, jainkogabekoak, ateoak direla esan oi dabenak. Baina oso sarri - bai gizonik zintzoenen artean bere - aitatuten dabez, ‘sinistu bai, baina agirian bere fede ori autortzen ez dauana’ direnetarikoak. Bataoiotuak izan ziran, Jaunartzera joanak dira, azpaldi da Mezatara ez doazela... baina, orrela ta guzti bere, fededunak direla autortzen dabe.

Eta orreitarikoak gero ta geiago doguzala zalantza barik esan geinke. Gure Eleizak utsituten doaz, gazteen artean batez bere oso gitxi dira Eleizara nonoiz datorzanak... Ez da beste barik uste izatekoa Jainkoaganako eukezan lotura guztiak eten egin dabezala.

Zer dala-ta dogu guzti au? Ez ete da izango gugan - Eleizara joan, Sakramentuak artzen doguzanongan - ez dabela egiazko bizitzarik ikusten? Ez ete da izango azalezkoakaz naiko dogula, barrura, sakonera, egiazko bizitzara jo barik?

Tamalgarriz ba dirudi gure Eleizan - eta berez talde erelejioen arterik geienetan - arrisku ori beti bizirik dagoala: Azala naiko dala uste izatea - barrukoa orren bete ez.

Jesus-ek bein ta  barriro egin dau orreitarikoen aurka ezin gogorrago. ‘Illobi zurituak’ deitu dautse orreitarikoei; ‘kanpoa ondo garbituta...eta barrua lapurkeriz eta lizunkeriz beteta’.

Ez ete gara gu gaurko egoeran errudun gure azala  barruaren ezaugarri izatea egiten ez dogulako?

------------------------------

“Errukia nai dot, eta ez oparirik; Jaungoikoa ezagutzea, erre-opariak baiño naiago” (Os 6, 6)

Egin dagigun otoitz, anai-arrebok!

Goiko Aita! Betidanik entzun doguz Zure Seme, Jesus’ek, bere erritarrei esan eutsezan berbak: ‘Damutu zaiteze eta Jainko Jaunagana itzuli!’  Eta berba orreik beteko ba geunke lez, joaten gintzazan aurrerago Autortza Sakramentura banan banan Zapatu guztietan, edo goaz gaur bere Autortza orokorra egiten. Baiña, egia esan, bai erreza eiten dogula Zuregana itzultzea! Azalezkoak betetzen doguz, orrela gure barrua aldatuko ba geunke lez.

Zuk gure barrua iñork baiño argiago ikusten dozu. Zuk ikusten dozu sarritan azaltzuriak, besterik ez!, gareala. Azala zuri, eta barrua illun daukogula.

Zu Aita zara-ta, gu egiazko bidetik ibiltea nai dozu; azala eta barrua bat izan daitezela. Zure Seme Jesus’ek iñoan lez, ‘biotz garbikoak’ izan gaitezela.

Lagundu egizkuzu, Goiko Aita! Lagundu gure biotza barriztatzera! Lagundu kanpokoak baiño, Gure albokoen aurrean egiten doguzanak baiño, errukior eta biotzbeerak izaten. Gure barrura joaten, an bai aurkituko zaitugu.

Ori da, bai, gaur eskatuten dautsuguna, Jesus, gure anaia, bitarteko dogula, eta Goiko indarra Zure Arnasak isurtzen dauskula.

Orrela izan beitela, Goiko Aita!

A m e n! Bai, A m e n!

                                               -------------------------------------

                                                                       Eleiza

Jauna,

zure Eleiza iratzarri egizu,

eta nigan asi.

Jauna, zure Alkartea eraiki egizu,

eta nigan asi.

Jauna, zure bakea mundu onetara bialdu egizu,

eta nigan asi.

Jauna, zure maitasuna eta zure jakituria gizaseme guztiai ekarri egiezu,

eta nigan asi.

(Txina’ko kristiñau batek eratua)

Urtean zeharreko 12.a Igandea

2008ko Ekainaren 22a. / 22 de Junio de 2008

Jr 20, 10-13

Sa 69 (68)

“Entzun nagiala zure ontasun aundiak,

lagundu nagiala zure zintzotasunak”

Erm 5, 12-15

Mt 10, 26-33

--------------------

            “Gorputza ilten dabela, arimea ezin il daikenen bildurrik ez izan” (b. 28)

Gaur egun - bear bada ortiko erri ez ezagun batzuetan izan ezik - ez dogu kristiñauok, ezta beste erlejinoetako fededunak bere ez, gure fedeagaitik ilgo gaituezan bildurra. Alde orretatik nasai iraun geinke.

Beste era bateko iltea da gure artean gero ta zabalagoa dagoana. Gaurko kristiñauok ba gara gure gizarte onetan gero ta baztertuagoak, gero ta ezertzat eukiagoak. Ez gara ezer. Eta euren burua zeozertzat daukienak, gaurko gizartearen kulturea zuzenduten dabenak, gu beste kultura bateko ondarra gareala igortzen dauskue, laster desagertzekoa dan ondarra.

Eta orrela gara fededunak erasoak.

Euren fedea azkok autortu dabe gizaldiak zear. Euren bizitza fede orregaitik emoteraiño.

Ez zan ez, eurentzat erreza bizitza emon bear ori. Gazteak ziran sarritan, familia bat euken, poza euren gizartean. Baina Kristo’ri euren baietza emon eutsen-eta, baitez orrek, Jesus’en euken fedeak, zuzenduten eban euren bizitza eta eriotza. Euren nekeetan barruko poza, egiazko fededunak bakarrik nabaritu daiken poza, nabarituko eben eureik bere. Jesus’i emondako baietza nekeetan ukatuten ez ebelako.

Gure fedea bide ta indar dogula, Jesus’i esandako baietza ukatu nai ez dogula, barre egiten dauskun, iseka egiten dauskun gaurko gizarte ukatzaile onetan bere, guk gure fedea autortu nai dogu, maitasunak zuzenduten dauan bizitza aparteko baten.

------------------------------

“Arima ta gorputz su-lezara jaurti daikezanaren bildur izan zaiteze” (Mt 10, 28)

Anai-arrebok, egin dagigun otoitz!

Bildur gara, Goiko Aita! Bildur arerioakaz an eta emen topo egiten dogulako. Baiña bildur, batez bere Zure Eleizagaitik gara bildur. Gizon makalak egiña da, bai, baiña ez dozu uste bein baiño sarriago makalegia agertzen yakula? Eta batez bere munduaren aurrean, Zu ezagutzen ez zaitunen eretxian makalegia agertzen dala?

Nork euki daike poza, gure Eleizan ikusten doguzanakaz? Nork bertan agertzen dan diru-zaletazunaz, potere-zaletasunaz, erruki-gabekeriaz?

Ez da arritzekoa, Goiko Aita, gure arteko azkok gugandik alde egiten ba dabe. Poza erakutsi bear geunke gure aurpegietan, Zuk maite izan gaituzuzalako; poza, maitasun ori naiko ta larregi guretzat dalako, beste ezeren billa ibilli barik.

Bildur gara, Goiko Aita!

Bakarrik Jesus’ek esandakoak emoten dauskue adorea bertan jarraitzeko. ‘Ez bildur izan’, esan dausku Jesus’ek.

Guk gure aalegiñetan iraun nai dogu. Guk Zure berbeari eutsi nai dautsegu. Eta Zure berba ori konfiantzazko berbea da, ez bildur izatekoa.

Lagundu, Goiko Aita! Ez gaitezela bildurrak txikitu. Orrela guk bere gauza izango gara sufritzen dagozan beste azkori, bear daben adorea emoteko.

Lagundu, Aita. Lagundu!

A m e n! Bai, A m e n!

                                    ------------------------------------------------------

Adorea lortzeko kanta

Nigana jaitsi, Betiko ori;

Zure albora eroan nagizun.

Aserre eta bildurragandik askatu nagizu.

Aurrerantz bultsatuz, gorago igonaz.

Eutsi sendo itsumustuka noala,

nire biotza Zugan lotu.

Jarri nire eskua Zugana igotea

erreztuten dauan adar sendoan.

Zu zara esku ziurra

nire beso-pean,

nire urratsetan gidatuz

itsuak gidatuak diran lez.

Adar illunetan zear argitzen dauan

argia zara Zu.

Zuk argitzen dozu igoera

itoten gaituzan igokari landareetatik zear.

Zu zara nire maasmasatik

dei egiten daustazun abots indartsua.

Zuk eskeintzen daustazu nire egunak zuzenbidean jartzeko

Zugana mirariz itzuli naiten.

Dei egin bein ta barriro. Kanta nire izena

Zure ‘Ondo etorria’ entzun aal dagidan.

Jaso nagizu, egin jirabira, aize gozoa arnasatu dagidan.

(Eddie Perlmann)

Joan Bateatzailearen jaiokundea / Natividad de Juan el Bautista

Ekainaren 24a. / 24 de Junio

Is 49, 1-6

Sa 139 (138)

“Eskerrak emoten dautsudaz,

miragarriro aukeratu nozu-ta”

Ebr 13, 22-26

Lk 1, 57. 66-80

Jaiotz guztiak pozgarriak dira. Ama’ren sabeletik jaio dan ume baten beti itxaropena da guk guztiok ikusi geinkena. Batez bere gurasoak itxaropenez beterik ikusten dabena.

Joan jaio zanean bere, beste orrenbeste gertatuko zan. Bere erritarrak, eureik bere, orrela itauna egingo eben:

  “Zer izango da, gero, ume au?”

Guk, gertatuak gertatu ondoren, ba dakigu zer izan dan ume ori. Ba dakigu beti ‘Jainkoaren Serbitzaria’ izaten alegindu dala, eta, Jainkoaren deiari eta bere barruari zintzo erantzun dautsolako, bere bizitzan Jesus izango zalakoa biurtu dala. Eta bere azkena, errege aul batek bere maitaleari  egin dautson oparia biurtu dala.

Jesus’en bideak atondu dauz. Eta ‘etorteko zana’ eldu danean, ez da jarri bere bidean, ez dautso eragozpenik egin, ‘Jesus’i azitea dagokiola eta berari, barriz, txikiagotzea’ biotzez autortu dau.

Jesus’en aurretik Jesus’en antzekoa izan da.

Jesus’ek berak autortuko dauan lez,

  “Emakumegandik jaiotakoen artean, ez da Joan Bateatzailea baino aundiagorik agertu”

Orrelakoa izan da Joan bere asieratik. Ze beste adierazo nai dau berari jarri yakon izenak ‘Joan’ ori baino? ‘Jainkoa errukior agertu da’. Errukior gu guztiontzat.

Eta orregaitik Jaunari eskerrak emoten dautseguz, eta Joan’en jaiot-eguna ospatuten.

----------------------------------

“Ari, azitea dagokio, niri, barriz, txikiagotzea” (Jn 3, 30)

Egin dagigun otoitz, anai-arrebok!

Zaartuten gozenok ez dou nai izaten, Goiko Aita, gure ondoren datorzanak gure bete-bearra betetzea, eta batez bere guk egin doguna baino obeto gure lana betetzea.

Eta  eleizan bertan bere beste orrenbeste gertatzen yaku. Biotza zelanbait erre egiten yaku besteren batek gure lana - batez bere ondo artu eta bete - betetzen dauanean. Gizartean eta Eleizan besteak guri begira egoten euki nai geunkez. Ez dogu ikasi zerbitzariak gareala, ez ugasabak!

Bai alderantsiz jokatu ebala Joan’ek. Bein bere bete bearra osotu, ‘etorteko zana’ agertu zanean, oni egokion tokia itzi eutson, errenkura barik, pozik beste bat etorrela berak asiriko lana aurrera eroango ebana.

Joan’en antzekoak izaten irakatsi eiguzu, Goiko Aita. Zuri eta Zure Seme Jesus’i itzal eta gerizpe izan bearrean, gure indarren neurrian laguntza izatea.

Emon, bai, Aita orrelakoak izatea. Emon zerbitzariak, ez ugasaba arro, beti euren burura begira dagozenetarikoak, izatea.

Ez da gauza erreza orrelakoak izatea, Aita. Indarra bear dogu bestelakoak izateko. Emon indarra. Emon adorea.

Orrela izan beitela, Aita.

Bai, Emon! A m e n

---------------------------------

Jesus-egan erakutsi dausku Jainkoak bere aurpegia. Jesus-en berbak Jainkoaren berbak dira. Jesus-en egiñak, Jaunkoaren egiñak. Pekatari eta galduei eutsen maitasuna, parkatu eta guztia daroan Jainkoaren maitasuna da. Jesus-egan lotu da betiko Jainkoa gugaz. Areago! Beragan emon yaku osorik. Jakin nai ba dogu norartiño eldu dan Jainkoa, gurutziltatuta dagoan Jesus ekarri bear dogu gogora: bere eriotz-larria, bere bakartasuna, bere billoizik izatea. Geiagorik ez dago Jainkoagan gure alde egiterik (G. Lohfink)

Pedro ta Paulo Apostoluak / Fiesta de los Apóstoles Pedro y Pablo

Ekaiñaren 29a. 2008 / 28 de Junio de 2008

ApEg 12, 1-11

Sa 34 (35)

“Neure larri guztietatik atara nenduan Jaunak”

T 2ª 4, 6-8. 17-18

Mt 16, 13-19

-----------------------

Ebanjelio eta Apostoluen Egiñetatik ondoretu geinkenez, ba dirudi Apostolu aundi bi oneik guztiz ez bardiñak zirela. Ain ze nonork esanda daukola Apostolu bi oneitatik bata, Erroma’ko Eleizaren fondatzailea izan eitekela, eta bestea, Paulo, Protestanterena.

Baina edozelan bere, naiko ez bardinak zirela ezin iñork ukatu. Tira-birak euki dabez euren artean, ez dira euren arteko artu-emonak beti errezak izan. Baina, biak Jesus’en Eleizaren alde egin dabe burruka, eta - antza danez - biak aldi berean ilgo ziran Erroma’n Jesus-en fedea autortzeagaitik.

Orrela euren bizitza eredu bat da bai gaurko bai betiko Eleizarentzat.

Mundu orokorrari Jesus-en Barri Ona oiukatu bear dautso Eleizak. Orretarako izan bai da bera eraikia. Baina gure mundu au ez da bat. Leinu eta errialde azko eta ez bardinak bilduten dabe bat dan gure Eleiza au. Kultura azko eta ez bardinak dagoz mundu onetn zabalduta. Eta mundu osoari - kultura ez bardiñetako munduari - Barri Ona aldarrikatzeko esan eutsen Jesus’ek bere ikasleei. Zelan alkartu bi oneik? Zelan Eleiza bakar batek era azkotariko munduari Jesus’en Barri Ona aldarrikatu?

Ez da arazo erreza Kristiñau Alkarteari dagokion zer-egiña. Baina bete bear dan arazoa da. Besteal ba’leiteke erri azkorentzat Jesus’en Barri Ona barri arrotza iruditzea.

-----------------------

ApEg 12, 1-11

“Arri orren gainean jasoko dot nire Elizea” (Mt 16, 18)

Tim 2ª 4, 6-8. 17-18

Mt 16, 13-19

Munduko Kristinau guztiekaz otoitz egin nai dogu!

Goiko Aita! Jesus’en Apostolu izan ziranen Pedro eta Paulo’ren jaia dogu gaur. Bata Zure Semeak asieratik aukeratua, bestea Bere etsai izatetik Apostolu beroena aldatua. Beti Jesus’ek dei egin eta eureik erantzun ebenak.

Orrelakoak bear doguz gaur egun bere. Jesus’en Barri Ona biotzez aldarrikatu eta zabaltzeko prest egon daitezen Kristiñauak. Gure epelkeritik gu atara, eta Kristiñau izanik euki bear genduken asierako maitasunera itzuli gagizenak.

Eta gaur, Goiko Aita, gure Aita Santuaren alde egin nai dautsugu otoitz. Ez da erreza, ez da biguna, berak gure Eleizan dauan erantzunkisuna. Batzuk alde batera, besteak bestera tiratu egiten dogula, gu guztion ardura izan bear dauan berak, zelan gu bear dan lez Zure bideetatik zuzendu?

Gogorrak, biotz bakoak izaten gara sarritan kristiñauak Aita Santua aitatuten dogunean. Guztiok guk pentsatzen dogun erara pentsau dagiala berak nai dogu. Baina ori ez da beti posible. Ezta onuragarri bere ez.

Zaillak dira gure aldiak, Aita. Batez bere Eleizaren erantzunkisuna daroan beretzat.

Guk eskatu nai dogu, Aita, bera bere gu guztiontzat aita izan daitela, aitak edo amak bere seme-alabak maite dauzan lez, bere eskuetan dagozanak maite dagizala.

Eleizak betidanik eskatu izan dauan lez, ‘Eleizen maitasuna’ zuzendu dagiala. Eta guztiok - Jesus’ek nai eban lez - bat izan gaitezan aalegindu daitela.

Lagundu egiozu, Aita. Azken baten, bera bere gizon errukarri bat da. Gu lakoa. Eta Zure laguntza bear dauanen bat.

Laguntza ori Zure Arnasa emonaz luzatu egiozu. Emon egiozu Zuk bakarrik emon zeinken argia.

Orrela izan beitela.

A m e n . Aita. A m e n !

------------------------

Jesus Jauna!

Azkenengo gauan otoitz egin zeuntsen Zure Aitari

Zugan sinistuten dogun guztiok

bat izan gaitezela.

Kristiñauen Batasunaren alde egiten dautsugu otoitz,

Zuk nai dagizulakoa, Zuk aukeratutako bideetatik.

Zure Espirituak emon dagiskula indarra

gure arteko alderdikeriak dakarren

nekeak gugan sentitzeko,

eta gure alderdikeri orreitan dogun errua ikusi,

baina ‘uste osoaren aurka, uste izateko’

A m e n !

Aita Paul Couturier’en idazkietatik bildua